VAAT EDİLMİŞ TOPRAKLAR

suyun yüzeyini yarıp çıktığında
bana kalan sadece bir andı
değişti tarih, değişti deniz ve toprağın çizgisi
kıyıya bağlandı çöl, Lût Gölü'ne
kuşlar yitirdi göç yollarını
sildi izleri kum fırtınası
mevsimlerin uyumsuzluğuna kazındı
kadınların ıssız bakışlarında
ölüler dünyasına geçit oldu dinginliğimiz
kucaklayıp çocukları sığındık bir höyüğün gölgesine
sadece sese yoğunlaşıp
bekledik fırtınanın dinmesini
büründü kızlar kan kırmızı giysilere
direndiler göz yaşlarına kapılmamak için
gerçekleşmese de sevdiler düş kurmayı
loş sokakların serinliğinde ferahlayıp
ehlileştiler gümüşte, telkâri oldular
zamanın ağır basan anlayışsızlığında
unuttum kendimi tamamen
gün battı son ışıltılarla
sezdim, bağlandım, inandım 

Şubat 2005