ÜÇÜNCÜ YOLUN İMKANSIZLIĞI

hep sorular sordun cevaplar bekledin
sapa yollarda yürüdün yanlış yerlere vardın
gözlerinde kedi sıcağı
uzun ve maceralı gecelere hazır
bekledin görünmez çıplaklığınla

sen hep böylesin; bedeninle küs
dilin dokunuşunda huysuz
ıslak bir öpüşme
otomobilin ön koltuğunda zorladığın aşk
suyun altında gülerken
sabaha ulaşan yorgunluk

 neyse ki kendine yetiyorsun yalnızlığında
acıtsa da canını, deniyorsun hayatı
sıyırıp kırmızı elbiseni
tenin yol açıyor hazza
kalçanda bir akrep dövmesi, kırbaç izleri
bulanmış toprağa ve kuma

tüm geceler aynı kapıya çıkıyor
boş kadehler, izmarit dolu küllük
akşamdan kalma sızı
o kirlilik duygusu
ve tanımsız içağrısı

dengede kalmak ve kendine kıymamak için
yıkanıp paklanmak, toparlanmak
o hep tazelenen
yeniden deneme arzusu