KENDİNE İYİ BAK

sezilmiyor bakışlarından şairliğin yüceliği
kırılmıyor sabrın taşı, kopmuyor hayatımızdan
ders olmuyor bize yaptıklarımız
tamamlamıyor bedenimizdeki eksiklikleri 

oysa bir alfabe kurabilirdik aramızda
merakına yenilip su yolları yapanlar
ve hiçbir şeye hayret etmeden suda yürüyebilenler
anlarlardı o zaman bizim cehennemimizi 

savaş bitmiş, indirilmiş bayraklar
yapışmış yakamıza yeminler ve yalanlar
tekrar tekrar uğurlamışız sözleri
buluşmuş gözlerimiz kaçınılmaz olarak  

herkes kendini oynuyor son sahnede
mutluyuz derken ellerimiz bizi ele veriyor
bir bağ oluşturuyor aramızda ıssızlık
yaratıyoruz hepimiz sınırlarımızı 

ağustos 2001